Uit ons Magazine.

MOSELWEIN ODER DEUTSCHES BIER?

Witte wijn zegt mij niet zoveel. Maar ik had begrepen dat de Duitse Moezelstreek, bekend om haar zoete witte wijnen, prachtig mooi is – en ook interessant voor bierdrinkers. Bovendien had ik begrepen dat de Moezelrit vorig jaar ook al zo gezellig was geweest... Dus vooruit! Dit was de eerste keer dat ik aan een toerrit heb meegedaan. En dan gelijk een heel eind rijden, met 2 overnachtingen, dat is pas echt “er even tussenuit”. Ik had er wel zin in!

Ik had vrijdag vrijgenomen, en rustig reed ik vanuit Den Haag richting Zuiden. Bij Tilburg met Paul afgesproken, en samen reden we verder richting Venlo, naar ons verzamelpunt bij een Service Station, en waar vandaan we om 12.30 u. gezamenlijk zouden doorrijden richting Duitsland.
Vlak vóór Venlo kreeg ik ineens pech: midden op een autoweg kapt de mooie gele dame er ineens mee, en ik kreeg haar ook niet meer aan de praat. Snel de Wegenwacht gebeld voor hulp, en ook het Tankstation om e.e.a. door te geven aan de rest van de groep. De Wegenwacht was snel ter plaatse en de diagnose luidde: accu kapot. Merkwaardig, dacht ik, want die was nog geen jaar oud. Maar ik was op dat moment eigenlijk best blij mee met die diagnose, want ik verwachtte een veel ingewikkelder probleem en zag de bui al hangen – maar een defecte accu vervangen, dat is zo gebeurd (zoveel weet ik wel). Gelukkig kon ik met behulp van startkabels opnieuw starten, en de superaardige man van de Wegenwacht bracht ons naar een grote motorzaak in Venlo, waar ze bereid waren om direct naar het probleem te kijken. Daar hebben ze alles doorgemeten en geconstateerd dat het inderdaad aan de accu moest liggen. Gauw een nieuwe accu erin laten zetten, en we konden al gauw onze reis voortzetten.

Deze ging helaas niet meer “binnendoor” en langs pittoreske weggetjes, omdat we dachten dat we het dan niet zouden redden om rond 18 u. in het hotel aan te komen, Motorhotel Sonnenblick te Lütz. Dan maar de snelweg. Het weer viel mee, maar het verkeer tegen. Tóch waren we op tijd op de plaats van bestemming. We waren er zelfs vóór de groep!

Wat volgde was een ongelooflijk gezellig weekend. Het klikte gelijk binnen de groep, het was goed motorweer, het hotel was eenvoudig maar voldeed uitstekend (goede bedden en goed eten!), en de toerritten waren prachtig en niet al te moeilijk. Wat dit laatste betreft moet ik toegeven dat ik mijn twijfels had over de stukjes met superscherpe haarspeldbochten – maar het viel uiteindelijk reuze mee. Ik heb nergens moeten afstappen of zo. Niemand, trouwens, voor zover ik het kon overzien.
We hebben ook veel gelachen, zowel onderweg als ’s avonds bij het eten en natafelen (dan mocht je eindelijk zo’n prachtig koel Duits bier naar binnen werken). En er was de nodige hilariteit over enkele schoonheidsfoutjes in het groepsrijden, zoals na een koffiestop gewoon wegrijden (Martine), terwijl er achterin nog iemand staat te telefoneren (Luc).
Beslist voor herhaling vatbaar!!!

Groet,
Sofie